فیلم های پرفروش فقط یک میلیون بیننده دارند!/ چاره ای بیندیشیم – خبرگزاری مهر اخبار ایران و جهان


خبرنگار گروه هنر مهر- نیوشا روزبان: بحث فرافکنی و مشکلاتی که در حال حاضر سینمای ایران در این زمینه با آن مواجه است از جمله مسائل داغ سینماست. بسیاری از فیلمسازانی که آثار خود را در سالن نمایش می دادند به شرایط اکران اعتراض داشتند و بسیاری دیگر تمایلی به نمایش آثار خود در سالن ندارند.

هیئت مدیره صنف نمایشی که مدتی است اعضای جدید آن معرفی شده اند به دنبال راهکارهای مناسب برای اکران و ترغیب سینماگران به ارائه فیلم هستند.

در همین راستا با محمد احمدی، یکی از اعضای شورای صنفی نمایش و از تهیه کنندگان و فیلمسازان باتجربه سینمای ایران، درباره برنامه هایی که شورای صنفی نمایش در این مدت دنبال کرد، گفت وگو کردم. احمدی می گوید: در حال حاضر از سال ۹۷ تا امسال بیش از ۱۰۰ فیلم اکران شده است، علیرغم اینکه اکران در سینما تنها راه حل اکران فیلم ها در سینما نیست و گزینه های دیگری نیز موجود است.

* شورای صنفی نمایش این روزها با مشکلات اکران زیادی مواجه است، هرچند مدت زیادی از شروع کار اعضای جدید نمی گذرد، اما برای رفع این مشکلات چه اقداماتی انجام شده است؟

شورای سندیکا در حال رایزنی برای یافتن راه حل مناسب برای اکران بیش از ۱۰۰ فیلمی است که هنوز در انتظار اکران هستند. برخی از فیلم ها در سال های ۱۳۷۶ و ۱۳۷۷ تولید شده اند و بیشتر فیلم های ۲ سال اخیر هستند، البته فیلم هایی که اخیرا اکران شده اند نیز در نوبت اکران قرار دارند. شورای اصناف با اطلاع از شرایط موجود تصمیم گرفت راه حل مناسبی برای غربالگری بیابد. در جلساتی که داشته‌ایم تاکید کرده‌ایم راه‌حل‌های مناسب اکران پیدا شود و علاوه بر آن از سازمان سینمایی نیز حمایت شود تا بتوانیم برنامه‌های مناسبی را برای متقاعد کردن سینماداران برای اکران فیلم‌هایشان در مدل‌های مختلف ارائه کنیم.

در حال حاضر «هنر و تجربه» به طور جدی کار خود را انجام نمی دهد و با تغییر مدیریت می توان گفت «هنر و تجربه» در بلاتکلیفی به سر می برد. این در حالی است که «هنر و تجربه» محلی برای اکران صاحبان آثار در شرایط مناسبی بود که به نوعی از تعداد و بار فیلم ها کاسته شد. اما حقیقت این است که ما نمی توانیم به زور کاری انجام دهیم و به فیلمسازان بگوییم که باید فیلمت را در گروه خاصی اکران کنی، اما باید راه حل هایی پیدا کرد و با آن تشویق و راهنمایی کرد تا پتانسیل فیلم ها بیاید. فیلم‌های صاحبان نمایش باید فرصت نمایش کافی داشته باشند.

نباید فراموش کرد که اکران در سینما اولین راه فروش و دیده شدن مناسب فیلم ها نیست. حتی از منظر منطقی هم می توان گفت اکران در سینما می تواند برای برخی فیلم ها مضر باشد. به عنوان مثال آمریکا سالانه حدود ۷۰۰ فیلم تولید می کند و فکر نمی کنم بیش از ۲۰۰ فیلم در سینماها اکران شود. در این کشورها به دلیل وجود کپی رایت و قانونی بودن آن، فیلمسازان می توانند حتی بدون اکران فیلم خود در سینماها، از فروش حقوق مختلف سود ببرند. اما چون قانون کپی رایت نداریم، تمام تلاش و توقع ما این است که در سینماها اکران شود. متأسفانه با همه رایزنی هایی که انجام شد، نتوانستیم آن ها را متقاعد کنیم که فیلم ها را با قیمتی بهتر بخرند، در واقع تلویزیون یا فیلم را نمی خرند یا اگر بخرند، قیمت را پیشنهاد می کنند. از ۱۵ سال گذشته همه این موارد دست به دست هم داد تا همه فشارها روی اکران تئاتر باشد، چرا جنبه تجاری و اعتباری برای فیلمسازان بسیار مهم است.

در این راستا شورای صنفی نمایش به دنبال راهکارهای متفاوتی است و در حال مذاکره با تریبون ها، «هنر و تجربه» و سازمان سینمایی است. امیدوارم «آرتا سی اکسپرینتا» هر چه زودتر فعالیت خود را آغاز کند، در کنار این، امیدواریم فرافکنی آنلاین کمی جدی‌تر دنبال شود، مشکل تبلیغات نیز بسیار مهم است تا بتوان فیلم‌ها را معرفی کرد. برای عموم خوب است

به نظر من مهم ترین مسئله این است که باید تبلیغات درستی انجام شود تا مردم دوباره به سینما برگردند، درست است که نوع فیلم هایی که اکران می شوند نیز بسیار مهم است و ممکن است برخی فیلم ها برای اکران مناسب نباشند. اما مشکل اینجاست که اگر یک فیلم خوب و حتی برای گیشه مناسب باشد، با استقبال خوبی از سوی مخاطب مواجه نخواهد شد. در حال حاضر فیلم های پرفروش ما نزدیک به یک میلیون بیننده دارد در حالی که این تعداد بیننده حدود ۱۰/۱ جمعیت است و باید چاره ای اندیشید و مردم را با سینما آشتی داد تا بتوانیم آنها را به سینما جذب کنیم. البته این را هم باید به خاطر داشت که با ساخت سالن های جدید سینما مشکلی با سالن های مدرن نداریم اما مخاطب نداریم.

فیلم های موفق فقط یک میلیون مخاطب دارند!/ بیایید چاره ای بیندیشیم

* با توجه به اشاره شما به جذب مخاطب، بسیاری از افزایش قیمت بلیت سینما انتقاد کرده اند و معتقدند این موضوع باعث افت مخاطب شده است. این در حالی است که سینمای ایران سال هاست مخاطب قابل توجهی ندارد.

فکر نمی‌کنم بلیت‌های سینما باعث کاهش تماشاگران شود. من کاری به سینمای کشورهای دیگر و قیمت بلیت ندارم، اما مشکل اینجاست که ۳ سال پیش قیمت بلیت سینما ۲۰ هزار تومان بود، قیمت غذا و نوشیدنی چقدر بود یا حتی امروز قیمت آن به دلار چقدر بود. درصد ارز و کالاها گران شده است؟ این افزایش قیمت بلیت سینما اصلا قابل مقایسه با نرخ تورم نیست. اما واقعیت این است که سینما رفتن اولویت اول مردم نیست و از سبد تفریح ​​مردم است، در حالی که سینما یک تفریح ​​سالم و ارزان است، هر چند عوارض تماشای فیلم مانند خرید غذاهای مختلف. ، هزینه های زیادی دارند …

* در کنار نظر شما در مورد قیمت بلیت سینما، مهمترین مسئله کیفیت تولیدات سینمای ایران است. مشکل اینجاست که کیفیت بسیاری از آثار به گونه ای است که عامه مردم رغبتی به سینما ندارند و در چنین شرایطی باید نیازهای مخاطب امروز سینما را با چشم متخصص شناخت تا سینما ضرر کند. بیرون این در حالی است که اولویت بسیاری از کارگردانان مخاطب نیست.

شاید چند کارگردان باشند که مخاطبانشان در اولویت نیستند، هرچند تعدادشان بسیار کم است. ما به عنوان تهیه کننده یا کارگردان فیلمی می سازیم تا مخاطب بیان کند و سلیقه خود را نشان دهد. در مورد تولید باید بگویم تعداد فیلم های تولید شده در سال باید افزایش یابد و به هیئت پروانه ساخت یا سازمان سینمایی پیشنهاد می کنم این سیاست را اتخاذ کنند تا تولید فیلم حداقل به ۵۰ درصد برسد.

نباید فراموش کرد که اکران در سینما اولین راه فروش و دیده شدن مناسب فیلم ها نیست. حتی از منظر منطقی هم می توان گفت اکران در سینما می تواند برای برخی فیلم ها مضر باشد. به عنوان مثال در آمریکا حدود ۷۰۰ فیلم در طول سال تولید می شود که فکر نمی کنم از این تعداد بیش از ۲۰۰ فیلم در سینماها اکران شود. درست است که در حال حاضر به عنوان مثال از ۹۰ فیلم، تنها ۱۰ فیلم جزو پرفروش ترین و پردرآمدترین فیلم ها هستند، اما در صورت افزایش تولید، بدون شک این تعداد افزایش می یابد. در چنین شرایطی تماشاگران سینما می توانند با سهولت بیشتری فیلم را انتخاب کنند و راهکارهای اکران بیشتری در نظر گرفته شود.

نباید فراموش کرد که سینماها در طول سال می توانند بین ۶۰ تا ۶۵ فیلم را اکران کنند، بنابراین باید به دنبال راه های بهتری برای اکران به غیر از سینما باشیم. اگر حجم تولید بیشتر شود و سازمان سینمایی و هیات پروانه ساخت افق دید خود را وسعت دهند، اتفاقات خوبی می افتد. موضوع دیگر این است که تهیه کنندگان و فیلمسازان وظیفه دارند توقع مردم را بالا ببرند، یعنی نباید ببینیم مخاطب چه می خواهد و در سطح پایین تری به مخاطب بدهیم. این در حالی است که در سال های اخیر فیلمسازانی که تنها هدفشان گیشه است به دنبال چیزی هستند که مخاطبان می خواهند در سطح پایین تری به آنها بدهند. متاسفانه فیلم های ما به هیچ وجه استاندارد نیستند، به همین دلیل استقبال خوبی از آن ها نمی شود، البته فیلمسازانی هم داریم که پرچم سینمای ایران را در جشنواره های بین المللی به اهتزاز در می آورند. اما همچنان فکر می کنم سطح توقع از کارگردانان باید بالاتر باشد.

* با توجه به پتانسیل اکران آنلاین که اشاره کردید، مسائلی که در حال حاضر برای خود پلتفرم ها پیش می آید ممکن است استقبال سینماگران برای اکران آنلاین را کاهش دهد.

البته این بحث ها و مشکلات هم بی تاثیر نیست. اما مشکل ما این است که تریبون، تلویزیون و سینما مقابل هم می‌نشینند به این معنا که با هم نمی‌آیند، در حالی که همه به هم نیاز دارند و باید دست به دست هم بدهند تا همه چیز بهتر شود، مشکلاتی وجود دارد. جور نیستند و باید مجبور شوند با هم بمانند، پس باید این سوءتفاهم ها برطرف شود تا بدانند که مخالف یکدیگر نیستند و به هم نیاز دارند. بحث مسائل موجود مربوط به اکران اینترنتی نیست چرا که مجوز اکران اینترنتی از سوی سازمان سینمایی صادر می شود. البته بحث های موجود هم بی تاثیر نیست و می توان گفت بحث های موجود بیشتر جنگ روانی است.

* سازمان سینماتوگراف پیش از این درباره بسته های حمایتی اکران فیلم ها گفته بود که این طرح تا چه حد تکمیل شده است؟

به گفته دوستان برخی از این بسته های حمایتی در دست اقدام است. ما در حال حاضر به دنبال حمایت از شورای صنفی نمایش هستیم، البته صاحبان فیلم باید بدانند که با توجه به پتانسیل فیلمشان، به صورت واقع بینانه و نه رویایی، کدام بسته برای آنها مناسب است. در واقع همه فیلمسازان احساس می‌کنند که در زمان اکران به فیلمشان ظلم شده است، حتی اگر از فیلم استقبال شود، شرایط بهتری برای اکران در سینما خواهند داشت. درست است که شرایط اکران مهم است، اما خود فیلم تعیین می کند که چگونه بفروشد، بعد از آن این شرایط اکران است که ممکن است برای فروش مناسب باشد.

* در بخشی از صحبت هایتان اشاره کردید که از تلویزیون فیلم می خرید و قیمت خرید را افزایش نمی دهید، در این مورد توضیح دهید.

اول اینکه تلویزیون فیلم ها را با سانسور و نظارت شدید انتخاب می کند. وقتی فیلمی برای خرید انتخاب می شود، قیمت مناسبی برای فروش ارائه نمی دهد. این در حالی است که در جلسه ای با مدیر تامین فیلم صدا و سیما اشاره کردم که معمولاً ۲۵ درصد از هزینه پیش بینی شده فیلم از محل فروش حقوق به تلویزیون بازگردانده می شود، اما در حال حاضر تلویزیون ۵ درصد از آن را تامین می کند. هزینه نهایی تولید یک فیلم انتظار داریم تلویزیون در نگاه جدید خود به این موضوع توجه کند چرا که رقم واقعی خرید حق یک فیلم سینمایی آن مبلغی نیست که تلویزیون اعلام می کند.